Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου;

• Αυξημένη ηλικία
• Οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου-ορθού και/ή πολύποδων
• Ατομικό ιστορικό φλεγμονώδους νόσου των εντέρων (IBD)
• Κληρονομικές γενετικές μεταλλάξεις που περιλαμβάνουν:
  • Σύνδρομο οικογενούς αδενωματώδους πολυποδίασης (FAP), που συνδέεται και με μια μετάλλαξη στο ογκοκατασταλτικό γονίδιο APC 
• Οι μεταλλάξεις στο APC μπορεί να οδηγήσουν σε καρκίνο, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν μεταλλάξεις και σε άλλα γονίδια όπως το k-ras και το p53
  • HNPCC, που συνδέεται με μεταλλάξεις στα γονίδια επιδιόρθωσης αταίριαστων βάσεων του DNA
• Τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου όπως παχυσαρκία, έλλειψη φυσικής άσκησης, κάπνισμα, μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ, δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε κόκκινα ή κατεργασμένα κρέατα και ανεπαρκής πρόσληψη φρούτων και λαχανικών 

Mέτρα προληπτικού ελέγχου για τον καρκίνο του παχέος εντέρου-ορθού:

Ο προληπτικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου-ορθού περιορίζει τη θνητότητα από τη νόσο, μειώνοντας τη συχνότητα εμφάνισης και αυξάνοντας την ανίχνευση σε πρώιμο στάδιο, με δυνατότητα θεραπευτικής αντιμετώπισης.

Στόχος του προληπτικού ελέγχου είναι να ανιχνευτούν και να αφαιρεθούν οι  αδενωματώδεις πολύποδες, καθώς και να ανιχνευθεί πιθανή νεοπλασία σε πρώιμο στάδιο.

Η Αμερικάνικη Αντικαρκινική Εταιρία συνιστά τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες που διατρέχουν μέτριο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου-ορθού να ξεκινούν τον προληπτικό έλεγχο σε ηλικία 50 ετών, με ένα από τα εξής προγράμματα εξετάσεων:

• Εξέταση κοπράνων για μη ορατά ίχνη αίματος (FOBT) ή ανοσοϊστοχημική εξέταση κοπράνων (FIT), κάθε χρόνο
• Εύκαμπτη σιγμοειδοσκόπηση (FSIG), κάθε 5 χρόνια
• Ακτινογραφία μετά από υποκλυσμό με βάριο, διπλής αντίθεσης, κάθε 5 χρόνια
• Κολονοσκόπηση, κάθε 10 χρόνια
• Οι άνδρες και οι γυναίκες που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου-ορθού πρέπει να ακολουθούν τροποποιημένο πρόγραμμα προληπτικού ελέγχου, ανάλογα με το επίπεδο κινδύνου.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη νόσο και τη θεραπευτική αντιμετώπισή της παρακαλούμε να απευθύνεστε στον προσωπικό σας ιατρό καθώς κάθε ασθενής είναι μία ξεχωριστή περίπτωση και η θεραπευτική αντιμετώπιση που θα ακολουθηθεί εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, που μόνον ο θερά-πων ιατρός είναι σε θέση να γνωρίζει και να αξιολογεί.