Tι είναι ακριβώς η Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή;

Τι προκαλεί τη Γενικευμένη Αγχώδη Διαταραχή;

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Πως γίνεται η διάγνωση της Γενικευμένης Αγχώδους Διαταραχής;

Ποιες είναι οι διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές;

Tι είναι ακριβώς η Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή;

Η Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή είναι η αγχώδης διαταραχή που, χαρακτηρίζεται από υπερβολικό άγχος και ανησυχία, που εμφανίζονται τις περισσότερες ημέρες μιας περιόδου τουλάχιστον 6 μηνών και καλύπτει όλες σχεδόν τις δραστηριότητες του ατόμου. Πρόκειται για τη διαταραχή, που συνυπάρχει συχνότερα με κάποια άλλη αγχώδη ή συναισθηματική διαταραχή σε ποσοστό άνω του 50% των περιπτώσεων.

αρχή

Τι προκαλεί τη Γενικευμένη Αγχώδη Διαταραχή;

Αν και η αιτιολογία της Γενικευμένης Αγχώδους Διαταραχής είναι ασαφής, η βιολογική ευαισθησία και τα στρεσογόνα γεγονότα της ζωής φαίνεται ότι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο. Ψυχοκοινωνικοί στρεσογόνοι παράγοντες συνδέονται με την έναρξη της διαταραχής στο 50% περίπου των ασθενών και μπορεί να παίξουν ρόλο στην επιμονή των συμπτωμάτων.

αρχή

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Α. Υπερβολικό άγχος και ανησυχία (φοβισμένη προσδοκία) που εμφανίζονται τις περισσότερες ημέρες μιας περιόδου τουλάχιστον 6 μηνών, για μια σειρά γεγονότων ή δραστηριοτήτων (όπως η εργασία και η σχολική επίδοση).

Β. Το άτομο αισθάνεται ότι είναι δύσκολο να ελέγξει την ανησυχία

Γ. Το άγχος και η ανησυχία συνδέονται με τρία (ή περισσότερα) από τα ακόλουθα έξι συμπτώματα (με τουλάχιστο μερικά από αυτά να είναι παρόντα τις περισσότερες ημέρες κατά τη διάρκεια των τελευταίων 6 μηνών).

(1) νευρικότητα ή αίσθημα αγωνίας ή τεντωμένα νεύρα
(2) εύκολη κόπωση
(3) δυσκολία συγκέντρωσης ή αίσθημα ότι το μυαλό αδειάζει
(4) ευερεθιστότητα
(5) μυική τάση
(6) διαταραχή του ύπνου (δυσκολία επέλευσης ή διατήρησης του ύπνου, ή ανήσυχος, μη ικανοποιητικός ύπνος)

Δ. Η εστίαση του άγχους και της ανησυχίας του ατόμου δεν περιορίζεται σε στοιχεία μιας διαταραχής του Άξονα Ι, π.χ. το άγχος ή η ανησυχία δεν οφείλονται στο ότι το άτομο θα έχει μία Κρίση Πανικού (όπως στη Διαταραχή Πανικού), ότι θα νιώσει αμηχανία σε δημόσιο χώρο (όπως στην Κοινωνική Φοβία), ότι θα μολυνθεί (όπως στην Ιδεοψυχαναγκαστική Καταναγκαστική Διαταραχή), ότι θα απομακρυνθεί από το σπίτι ή τους στενούς συγγενείς (όπως στη Διαταραχή Άγχους Αποχωρισμού), ότι θα πάρει βάρος (όπως στην Ψυχογενή Ανορεξία), ότι θα έχει πολλαπλές σωματικές ενοχλήσεις (όπως στη Σωματοποιητική Διαταραχή) ή ότι θα έχει μια σοβαρή ασθένεια (όπως στην Υποχονδρίαση), και το άγχος και η ανησυχία δεν εμφανίζονται αποκλειστικά κατά τη Διαταραχή Μετά από Τραυματικό Στρες.

Ε. Το άγχος, η ανησυχία ή τα σωματικά συμπτώματα προκαλούν κλινικά σημαντικές ενοχλήσεις ή έκπτωση των κοινωνικών, επαγγελματικών ή άλλων σημαντικών περιοχών της λειτουργικότητας.

ΣΤ. Η διαταραχή δεν οφείλεται στις άμεσες φυσιολογικές δράσεις μιας ουσίας (π.χ. ουσία κατάχρησης, φάρμακα) ή σε μια γενική σωματική κατάσταση (π.χ. υπερθυρεοειδισμός) και δεν εμφανίζεται αποκλειστικά κατά τη διάρκεια μιας Διαταραχής της Διάθεσης, μιας Ψυχωτικής Διαταραχής ή μιας Διάχυτης Αναπτυξιακής Διαταραχής

Σημείωση:
Στα παιδιά απαιτείται μόνο ένα σύμπτωμα.
Προσαρμογή από το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών, 4η εκδ. (DSM IV) American Psychiatric Press, 1994
Διαγνωστικά κριτήρια DS-IVTM , Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας

αρχή

Πως γίνεται η διάγνωση της Γενικευμένης Αγχώδους Διαταραχής;


Η Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή, χαρακτηρίζεται από υπερβολικό άγχος και ανησυχία, που είναι παρόντα στο μεγαλύτερο διάστημα της καθημερινής ζωής του ατόμου, είναι διάρκειας τουλάχιστον 6 μηνών και καλύπτουν τις περισσότερες από τις δραστηριότητες του.Το άτομο αδυνατεί να ελέγξει το άγχος και την ανησυχία του.
Συνυπάρχουν τουλάχιστον 3 από τα παρακάτω 6 συμπτώματα:

• Υπερκινητικότητα
• Εύκολη κόπωση
• Αδυναμία συγκέντρωσης
• Ευερεθιστότητα
• Αυξημένη μυϊκή τάση
• Διαταραχές ύπνου (δυσκολία στην επέλευση του ύπνου,διακεκομμένος ύπνος κ.λ.π).
  

Προκειμένου να τεθεί η διάγνωση της Γενικευμένης Αγχώδους Διαταραχής, θα πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι τα παραπάνω:

• Δεν αποτελούν εκδηλώσεις άλλης ψυχικής διαταραχής (π.χ. διαταραχής πανικού, ψυχογενούς ανορεξίας, άγχους αποχωρισμού, υποχονδρίασης ή διαταραχής stress)
• Δεν αποτελούν εκδηλώσεις αναφορικά με τη χρήση ουσιών ούτε συνδέονται με κάποιο σωματικό νόσημα (π.χ. υπερθυρεοειδισμός) ή άλλη ψυχική διαταραχή (π.χ. ψυχωσική ή συναισθηματική)
• Τα συμπτώματα έχουν επηρεάσει σε σημαντικό βαθμό την λειτουργικότητα του ατόμου.

 αρχή

Ποιες είναι οι διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές;

Η θεραπεία της Γενικευμένης Αγχώδους Διαταραχής περιλαμβάνει φαρμακευτικές και ψυχολογικές προσεγγίσεις.

Η φαρμακευτική θεραπεία περιλαμβάνει τα αγχολυτικά φάρμακα (βενζοδιαζεπίνες και αζαπιρόνες), τα αντικαταθλιπτικά (τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs), αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νοραδρεναλίνης (SNRIs) ,άλλες φαρμακευτικές προσεγγίσεις (υδροξίνη, νεφαζοδόνη, μερικούς ανταγωνιστές των βενζοδιαζεπινικών υποδοχέων, αντισπασμικά φάρμακα).

Οι ψυχοκοινωνικές θεραπείες, γνωσιακή θεραπεία, χαλάρωση και γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία,είναι αποτελεσματικές καθεαυτές και μπορούν να ενισχύουν το αποτέλεσμα των φαρμακευτικών θεραπειών.
 

αρχή

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη νόσο και τη θεραπευτική αντιμετώπισή της παρακαλούμε να απευθύνεστε στον προσωπικό σας ιατρό καθώς κάθε ασθενής είναι μία ξεχωριστή περίπτωση και η θεραπευτική αντιμετώπιση που θα ακολουθηθεί εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, που μόνον ο θεράπων ιατρός είναι σε θέση να γνωρίζει και να αξιολογεί.