Tι είναι ακριβώς η Κοινωνική Αγχώδης Διαταραχή;

Επιδημιολογία Κοινωνικής Αγχώδους Διαταραχής

Τι προκαλεί την Κοινωνική Αγχώδη Διαταραχή;

Πορεία – Πρόγνωση – Συννοσηρότητα

Ποιες είναι οι διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές;

Tι είναι ακριβώς η Κοινωνική Αγχώδης Διαταραχή;

Η διαταραχή αυτή χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση φοβικού άγχους, όταν το άτομο βρίσκεται σε κοινωνικές συναναστροφές ή αναπτύσσει κοινωνική συναλλαγή, κυρίως ενώπιον ατόμων τα οποία είναι (ή θεωρεί ότι είναι) σημαντικά. Ο φοβικός αντιδρά με άγχος, κοκκινίζει, τρέμει, νομίζει ότι θα τα χάσει ότι θα λιποθυμήσει, δεν μπορεί να καταπιεί και θέλει να τραπεί σε φυγή.

αρχή

Επιδημιολογία Κοινωνικής Αγχώδους Διαταραχής

Η συνδρομή εκδηλώνεται κυρίως στις ηλικίες από 11 έως 15 ετών και εκτιμάται ότι αφορά το 1% έως 2% των ανδρών και το 2% έως 3% των γυναικών.

αρχή

Τι προκαλεί την Κοινωνική Αγχώδη Διαταραχή;

Σε έναν ευρύ φάσμα ψυχικών και σωματικών διαταραχών, αποδίδονται τα φοβικά σύνδρομα και ιδιαίτερα το φοβικό άγχος. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι μπορεί να αποτελούν μέρος της ψυχοπαθολογίας και άλλων ψυχικών ή σωματικών διαταραχών, όπως φαιοχρωμοκυτώματος, διαταραχών της θυρεοειδικής ή παραθυρεοειδικής λειτουργίας, διαταραχών λαβυρίνθου, επιληπτικών διαταραχών, ουσιοεξαρτήσεων, υποχονδριακών ή παρανοϊκών ιδεών, ιδεοληπτικών ή δυσθυμικού τύπου διαταραχών, ψυχώσεων και κυρίως διαταραχών του συναισθήματος.

αρχή

Πορεία – Πρόγνωση – Συννοσηρότητα

Οι περισσότερες φοβικές διαταραχές εκδηλώνονται για πρώτη φορά προς το τέλος της μετεφηβικής ηλικίας. Πρωτογενείς φοβικές διαταραχές πολύ σπάνια εμφανίζονται μετά την ηλικία των 45 ετών. Η πορεία είναι χρόνια και η έντασή τους διακυμαίνεται, επιδεινούμενη από στρεσσογόνα γεγονότα. Η πρόγνωση είναι σχετικά καλή: Το 30% έως 40% των ασθενών εμφανίζουν πολύ μεγάλη βελτίωση, το 30% έως 50% έχουν συμπτώματα, αλλά ζουν μια κανονική ζωή και μόνο 10% έως 20% χρονίζουν επιδεινούμενοι.

Οι κρίσεις πανικού, οι καταθλιπτικές διαταραχές, η κατάχρηση ουσιών και οι απόπειρες αυτοκτονίας συνοδεύουν συχνά τα φοβικά σύνδρομα.

αρχή

Ποιες είναι οι διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές;

Η ανταπόκριση των ασθενών στη θεραπεία ποικίλλει. Οι κυριότερες θεραπευτικές προσεγγίσεις είναι:

Α. Φαρμακοθεραπεία. Χρησιμοποιούνται με πολύ καλά αποτελέσματα τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά φάρμακα,οι β-αναστολείς, οι αναστολείς της ΜΑΟ, οι βενζοδιαζεπίνες, οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης,οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νοραδρεναλίνης,βουσπιρόνη.

Β. Γνωσιακές συμπεριφορικές τεχνικές. Εφαρμόζονται κυρίως η κατακλυσμική θεραπεία, η απευαισθητοποίηση, η μίμηση προτύπου καθώς και συνδυασμοί τους με γνωσιακές τεχνικές.

Γ. Συνδυασμός γνωσιακών- συμπεριφορικών τεχνικών με φαρμακοθεραπεία.

 αρχή

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη νόσο και τη θεραπευτική αντιμετώπισή της παρακαλούμε να απευθύνεστε στον προσωπικό σας ιατρό καθώς κάθε ασθενής είναι μία ξεχωριστή περίπτωση και η θεραπευτική αντιμετώπιση που θα ακολουθηθεί εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, που μόνον ο θεράπων ιατρός είναι σε θέση να γνωρίζει και να αξιολογεί.